Een nieuwe start

---

Interview Johan D'Aes (Wolf, °1972) & Kris D’Aes (Serval, °1974)

Door Pieter Jan

8/5/13

Het begon bij de Kapoenen…

Johan is begonnen als Kapoen in WJ (werkingsjaar) 79-80 in de pas opgerichte Kapoenentak. Dat is het jubileumjaar van 60 jaar 16 waarin een groepskamp georganiseerd wordt (JV’s, VK’s en VT’s in Ouren, Welpen met thema Romeinen ergens anders, Kapoenen in Leitum).

Een jaar later (WJ 80-81) volgt Kris, eigenlijk een jaar te vroeg. Van de Welpentijd zijn er slechts beperkte herinneringen. De stoof in het lokaal, de tafels en banken in de kleur van elk nest, de Belofte- en techniekenwerking met sterren, enkele leiders: Kaa (Jan Verschueren), Baloe (Marianne Van Dessel), Akela (Ingeborg). Een kamp in Opoeteren, een Uitvindersweekend in Sparrendael, een kamp als astronaut, eentje als goochelaar...

In WJ 83-84 wordt Johan JV bij Ocelot (Philippe Neefs), Wisent (Koen Van Baelen), Grizzly (Bart De Bie). Er waren toen 4 patrouilles. Er is wat onzekerheid of dat eerste kamp plaatsvond in Maboge (volgens Pieter Jan) of in Wirtzfeld (volgens Johan). Na het kamp in Wirtzfeld is Ocelot gestopt.

In 1987 is er het groepskamp op het "eilandje" in Maboge.

Kris herinnert zich zijn Jongverkennerkampen in Ligneuville (1988) met Taiga (Johan Verbeelen), Panda (Frank Herremans), het Discovery kamp (UK, 1989) met Taiga en Pinguin (Dennis Steenbeke) en een trektocht in Dinant met Valk (Michael Moyson).

Johan nam ergens die jaren deel aan het VK-kamp in Zuid Frankrijk (Grizzly, Goudvink (Jo Hermans), wie nog?), de “trektocht” in de buurt van Dinant met Fuut (Stefaan Vercammen).

Als VT is Kris mee geweest naar Portugal (1992) een kamp samen met de verkenners (met Valk (Michael Moyson))

Spanningen in de groep en een uitstapje voor beiden

Na het kamp in Wirtzfeld ging het met het ledenaantal achteruit. Bij de JV’s ging men van 4 naar 2 patrouilles.  De leidingsploeg was minder ‘charismatisch’ dan voorheen en wisselde sneller. In 86-87 waren de JV’s en de VK’s samen. In 87-88 was er enkel Nico Foulon als verkennerleider.

Johan ervoer als lid in '87 dat er wat gerommel en discussies waren tussen de leiding, waardoor soms geen activiteiten doorgingen.  Was er een probleem in de ploeg met Fuut (Stefaan Vercammen)? Fuut is weggegaan maar het jaar nadien wel teruggekomen als vervanging van Nico.

Okapi (Erick De Cleyn): er was ook een verschil tussen de leiding die in de Kludde wegging (waar oa ook de Chiro zat) en de anderen.

Johan vond het niet meer aangenaam bij de 16 en volgde Thierry Pirenne die een jaartje bij ons doorbracht, naar de 2 (OLVC).

Een jaar later gaf Kris er na wat aanmodderen ook de brui aan, de vergaderingen waren niet langer aantrekkelijk en tussen de leiding verliep het ook duidelijk stroef.

Voor het jaar 89-90 haalde Michael Moyson, toen plots Verkennerleider, Kris terug definitief naar de groep.

91-92: Eerste “nacht van de film” als kasactiviteit

92-93: Kris deed stage bij Xaverius, de groep van Ilse Teigeler die via Michael ook een jaartje bij de leiding doorbracht.

Zomer ’93 gaat Kris als Jin mee op kamp met de Welpen in Zarlardinge.

De voltallige leidingsploeg bestaat uit 8 personen.

Back in business …

92-93: Serval (Kris) brengt Wolf (Johan) terug van de 2 naar de 16 en samen met Koala (Patrick Hertsens) vormen ze de JV-leiding met een tiental leden. Twee jaar op rij blijft dit trio de JV-tak doen. Het kamp in Les Villettes was een "open kamp" waarop o.a. een aantal Assyriërs meegaan.

93-94: De helft van de leiding stopt ermee. Blijven over: Frederick Moyson, Johan Verbeelen, Patrick Hertsens, Johan en Kris. Johan neemt ondertussen ook een jaar de groepsleiding over van Marmot (Pieter Jan Hermans) die er een klein jaar tussenuit trekt. Wanneer Kris vervolgens AGRL wordt ontstaat er een nieuwe broers-locomotief aan het hoofd van de groep.

We zoeken opnieuw buiten de groep naar leiding: Koen Clerckx (Dolfijn), Mike Volders, Els Van Reusel en later Wakari (Stéphane Vanneste).

… maar krijgen we de groep weer op de sporen?

Er wordt geleidelijk aan meer structuur in de organisatie van de groepswerking gebracht. Materiaal wordt opgekuist, er worden nieuwe techniekenboekjes gemaakt die de techniekenwerking een boost geeft (in die mate dat bv. Serval mee gevraagd wordt door de techniekenploeg (Grizzly) om een andere groep te gaan leren sjorren).

Het was een toffe tijd met een toffe, maar een heel jonge leidingsploeg. De groep was klein, ondanks verschillende wervings-acties in de buurt leek het ledenaantal enkel te verminderen.

In die tijd waren er nog een 40-tal leden, geleidelijk aan afzakkend naar een stuk of 25. Geen Kapoenentak meer, geen Voorttrekkers. De lagere school was ook weg in de Hertsdeinstraat dus ook vandaar geen instroom meer. Waar halen we leden?

In juli ’94 is Pieter Jan terug van zijn reis. Ondertussen was Johan zijn licht al eens gaan opsteken bij de 6e Sint Norbertus die ook problemen hadden met verminderende leden, een te onervaren leidingsploeg maar vooral de druk van de school die aasde op hun lokalen daar.

Begin augustus startten er fusiegesprekken in "De Balie" met Wolf, Marmot van de 16 en Mier (Erik Huybrechts) en Dirk Matthys van de 6.   De timing van de fusie was niet geweldig gezien het jubileumjaar van de 16, maar de nood was hoog.  Onder het vanop de zijlijn wakend oog van de Moeze werd er serieus onderhandeld, om de eigenheid van beide groepen zoveel mogelijk te kunnen waarborgen.

Tegen begin september was de fusie een feit (we verwijzen naar het boek “75 jaar 16” voor een goeie beschrijving van deze periode).

In september had de 16 nog een overgang op De Mick, en een week of twee erna een grote wervingsdag in het lokaal (met speleobox enzo). Op die wervingsdag was er ook een symbolisch huwelijk tussen Liesbeth Stoffels van de 6 en Stéphane Vanneste van de 16.  Alle takken fuseerden behalve de JV’s die bij de 6 al gemengd waren en bij de 16 nog niet.  De meest behoudsgezinden van de 6 werden daar Jonggiver leider. Er was opnieuw een Kapoenentak.

Terugkijkend kunnen we zeggen dat de fusie een succes is geweest. Hoewel het duidelijk de bedoeling was om de eigenheid van beide groepen zoveel mogelijk te behouden, overheerst algemeen toch het gevoel dat het een beetje lijkt alsof de 16 de 6 opslokte. Dat we in de lokalen van de 16 zijn gebleven en de das van de 16 behielden zal daar niet vreemd aan zijn. Aan de andere kant vonden de vergaderingen voortaan plaats op zaterdag ipv. zondag en had de groep plots een gemengde werking.

De nieuwe groep

Hoe dan ook, voor de leidingsploeg was het een nieuwe start en al gauw waren we gewoon de “6+16”.

Mensen van de 6 die zijn blijven hangen zijn o.a. Kris Cools (Woelmuis), Liesbeth Stoffels (Roodborstje), Koen Vekemans (eerst als VT, Kangoeroe), Alexander (ook eerst als jin, Steenmarter), Kathleen Venken (Jako), Jan De Ceuster (Vleermuis), Michel Hellebosch (Bever), Peter Kuterna (Steenuil).

Pieter Jan doet nog een jaartje groepsleiding maar wordt al snel opgevolgd door Jan De Ceuster (Vleermuis). Johan D'Aes blijft AGRL tot 2000 en staat dus 8 jaar op rij in groepsleiding. Kris volgt Jan op en wordt groepsleider van 1998 tot 2001.

Het Lindeblad werd "De Binnentent" (nu helemaal op computer, met standaard hoofdingen en dergelijke) en verscheen niet meer maandelijks, maar trimesterieel om de takleiding te verplichten beter op voorhand te plannen. Er werd ook "trimestergeld" geïnd voor de activiteiten.

Nieuwe functies ontstaan in de groepsploeg (naast secretaris en materiaalmeester ook redacteur bijvoorbeeld). "Deelraden" met een domeinverantwoordelijke in elke tak (kas, ehbo, boekje, …) om de groepsraden te verlichten. En ook "planploegen" bestaande uit geëngageerde leiding die naast hun eigen tak ook nog andere projecten wilden organiseren.

Het was een tijd met een vlotte werking, geen problemen in de takken, geen echte kopzorgen voor de groepsleiding en veel sfeer in de leidingsploeg.

Tornadobals kwamen er niet meer maar wel nog een Breughelavond (traditie bij de 6). Planploegen startten nieuwe initiatieven zoals de jaarlijkse Tornadokwis, Sing-a-Song en Hikeweekend. En enkele jaren op rij het "Pionierspektakel", een gigantische sjorwedstrijd voor de groepen van de stad, waarin met name Eli Leysen een trekkersrol vervulde.

Er volgt ook een groots groepskamp ('97) op de Hoge Rielen, met als thema Indianen (Pow-wow, waarin elke tak een Indianenstam was).

Iets waar de 6 beter in was, was het vinden van de juiste subsidies (kamp, vervoer, erkenning). Dit kwam in de nieuwe groep dus ook op z'n pootjes.

Na de fusie is het aantal leden tot een 130 geëvolueerd.  De echte explosie die later leidde tot de ledenstop, is er na GRL Liesbeth Meeussen en GRL Erik D'Aes gekomen.

Het was een idee van Erik D'Aes om 10 jaar na de fusie het verleden te laten voor wat het was en de groep te herdopen tot "Scouting Antwerpen Zuid". Een welklinkende naam voor een Scoutsgroep met ambitie.

Andere hoogtepunten van Wolf

Deelname Wereldjamboree '95 in Nederland.

Zomer 1998 VK kamp in Rusland met Johan D'Aes, Michel Hellebosch, Eli Leysen en Jan De Ceuster als leiding. Dat was nog een gevolg van de Jamboree waar Johan contacten had gelegd.

Andere hoogtepunten van Serval

Samensmelten van Jonggivertak (ex-6) en Jongverkennertak (ex-16) en het daaropvolgende internationale kamp in Engeland.

Lokalen en materiaal, technieken, …

Nog vóór de fusie werd het bestaande sanitair vernieuwd, een schuurtje gezet voor het sjorhout, een verdieping gezet in "de bar" (was trouwens ook nog een hele discussie in de leidingsploeg).

Na de fusie kwam er centrale verwarming, nieuwe ramen en deuren, een groter materiaalkot en het huidige sanitair blok, …

Aankoop 2 "GLT’s" (grote legertenten: 2 centrale palen en een 30 tal kleinere errond)

Shelterbachen in kunststof, aankoop sjorhout

Sisaltouw voor het sjorren wordt vervangen door ‘PP’ (polypropyleentouw)

Kris schrijft en illustreert een liedjesboek

Het enige jaren eerder vernieuwde techniekenboek wordt in kleinere stukken geknipt zodat het meer hapklaar wordt voor mensen van de 6

Kris schrijft als GRL "In de Ban van ons Ding", het groepsreglement

Grote Trek: zeker nog tot 2001 meegedaan, daarna niet meer

Moeze

De Moeze heeft de fusie oogluikend toegezien en was volgens Erick vol lof over de aanpak.
Nadien is zijn rol in de groepswerking eigenlijk nog verder verminderd. Hij kwam al even niet meer op groepsraden  (vraag voor Michael: wanneer is dat gestopt?), maar er werden ook steeds minder missen georganiseerd.

Weinig problemen

Vaststelling tijdens het interview: de groep heeft sinds de jaren 80 eigenlijk nooit echte dramatische toestanden meegemaakt naast kattekwaad, ruzies in de leidingsploeg of problemen met wat individuen.

Dus geen zware ongevallen (met uitzondering van Frederik Nollet die bij 50 jaar 16 (?) van een verdieping in het lokaal viel), geen pedofilie, drugsproblemen en dergelijke.

Anekdote

Johan: “Groepskamp Hoge Rielen 1997: ook VNJ was daar. Op een bepaalde nacht gebeurde er vanalles, onze groep diende klacht in bij de directie van de Hoge Rielen en 2 jaar erna is het huishoudelijk reglement van de Hoge Rielen zodanig veranderd dat het VNJ er niet meer terechtkon”...

 

 

 

---